Malgo’s Weblog

Niemcy są państwem o bardzo rozbudowanym systemie socjalnym. Pomoc społeczna istniała w tym kraju już w XIX wieku, na początku wielkiej rewolucji przemysłowej. Większość obywateli uważa, że do jednego z głównych obowiązków państwa należy zabezpieczenie bytu obywatelom. System socjalny składa się z ubezpieczeń: chorobowego, emerytalnego, wypadkowego, pielęgnacyjnego i ubezpieczenia na wypadek bezrobocia (obejmuje świadczenia na wypadek utraty pracy). Świadczenia socjalne obejmują także różnego typu ulgi i subwencje dla rodzin lub osób niezdolnych do pracy.

Pierwsze ustawy regulujące świadczenia chorobowe, ubezpieczenia emerytalne itd powstały już w czasach rządów Otto von Bismarcka obecnie system socjalny obejmuje swym zasięgiem 90% społeczeństwa tego kraju. W roku 1995 wprowadzono kolejny filar ubezpieczeniowy, a mianowicie Ubezpieczenie Pielęgnacyjne ( jest to obowiązkowe ubezpieczenie na wypadek opieki).

Obecnie w Niemczech podobnie do większości krajów Unii Europejskiej mamy do czynienia z kryzysem gospodarczym. W związku z tym coraz częściej mówi się o potrzebie zreformowania niemieckiego systemu ubezpieczeń. Dodatkowy problem stanowi niski przyrost naturalny, który z kolei stwarza konieczność przesunięcia wieku emerytalnego. Rząd niemiecki podejmuje działania mające na celu ograniczenie pomocy socjalnej, która często de motywuje obywateli do podjęcia pracy. Władze zapowiadają także walkę z osobami, które korzystają z świadczeń socjalnych bezzasadnie.